SZTUKA

WYBRANE PRACE

TOŻSAMOŚĆ I ILUZJA

Tożsamość i Iluzja bada zmienną naturę tożsamości – to, co ujawniamy, co ukrywamy i co pozostaje poza bezpośrednim postrzeganiem. Poprzez portret, abstrakcję, warstwowe powierzchnie i przekształcone obrazy prace poruszają się pomiędzy rozpoznaniem a rozpadem, obecnością a nieobecnością, przeszłością a teraźniejszością. Tożsamość wyłania się nie jako coś stałego, lecz jako coś nieustannie kształtowanego przez pamięć, percepcję, doświadczenie i zmianę.

WYŁANIANIE SIĘ

Technika mieszana na płótnie · 70 × 100 cm · 2018–2025

Wyłanianie się powstawało poprzez kolejne przekształcenia wcześniejszego obrazu. Ślady pierwotnej, ciemnej, miejskiej kompozycji pozostają obecne pod bardziej świetlistym, płynnym pejzażem. Linie przemieszczają się po powierzchni niczym ścieżki, łącząc obszary koloru i zaburzając granice pomiędzy tym, co ukryte, a tym, co staje się widoczne. Zamiast wymazywać swój wcześniejszy stan, obraz włącza go w siebie, pozwalając ciemności i światłu współistnieć w tej samej, nieustannie zmieniającej się kompozycji.

GŁĘBOKI BŁĘKIT

Akryl na płótnie · 70 × 100 cm · 2020

Głęboki Błękit zawiera tekst otwierający moją wcześniejszą wystawę Incognita, dziś ukryty pod kolejnymi warstwami farby. Słowa pozostają fizycznie obecne na płótnie, choć nie można ich już odczytać. Ich zniknięcie przenosi język w ukrytą warstwę obrazu, badając napięcie pomiędzy tym, co widoczne, a tym, co pozostaje ukryte. Praca podejmuje refleksję nad tym, w jaki sposób tożsamość może być nadal kształtowana przez ślady, do których nie mamy już bezpośredniego dostępu.

ECHO Z PRZESZŁOŚCI

Akryl na płótnie · 100 × 160 cm · 2011–2016

Echo z Przeszłości zachowuje fizyczne ślady własnej historii. Uszkodzony, a później przekształcony obraz zachowuje fragmenty tego, co istniało wcześniej, pozwalając, by pęknięcie i zakłócenie stały się częścią jego ostatecznej formy. Zamiast przywracać obraz do wcześniejszego stanu, praca włącza w siebie zerwanie i zmianę, podejmując refleksję nad tym, jak tożsamość kształtuje się nie tylko przez to, co pozostaje nienaruszone, lecz także przez to, co zostało zmienione, utracone lub ułożone na nowo.

MY WAY (MOJA DROGA)

Technika mieszana na płótnie · 80 × 100 cm · 2022–2025

My Way (Moja Droga) rozwinęła się z wcześniejszego obrazu, Wewnętrzne Sanktuarium, którego ślady pozostają obecne w przekształconej powierzchni. Kiedy po latach wróciłam do tego płótna, znajdowałam się już w innym miejscu – zarówno wewnętrznie, jak i geograficznie. Mieszkałam w Austrii, a angielski stał się językiem mojej codziennej komunikacji, a coraz częściej także językiem, w którym pojawiały się moje myśli. Dlatego słowa „MY WAY” wpisane bezpośrednio w obraz stały się częścią jego nowej warstwy i zapisem tej zmiany.

Rysunek, pastel i spontaniczne gesty zakłócają i rozszerzają wcześniejszą kompozycję, tworząc przestrzeń, w której współistnieją różne języki wizualne, etapy życia i momenty w czasie. Zamiast zastępować jeden obraz drugim, praca bada tożsamość jako coś warstwowego i nieustannie przepisywanego – niosącego w sobie to, co było wcześniej, a jednocześnie pozostającego otwartym na nowe formy ekspresji.

TRAJEKTORIA ŚWIATŁA

Technika mieszana na płótnie · 180 × 110 cm · 2022–2025

Trajektoria Światła rozwinęła się z wcześniejszego obrazu, przenosząc jego poprzednie warstwy w nowy język wizualny. Zamiast zastępować pierwotny obraz, każda kolejna ingerencja stawała się częścią trwającego dialogu pomiędzy ruchem, kolorem i pamięcią. Praca bada światło nie jako cel, lecz jako ciągły proces transformacji, w którym każda warstwa zachowuje ślady tego, co było wcześniej

PRZYJEMNOŚĆ

Technika mieszana na płótnie · 150 × 110 cm · 2006–2025

Przyjemność powstała w 2006 roku jako martwa natura z krzesłem i została przekształcona niemal dwie dekady później. Pierwotna kompozycja pozostaje częściowo widoczna pod pejzażem koloru, światła i horyzontu. Zamiast wymazywać swoją wcześniejszą formę, obraz pozwala współistnieć różnym momentom własnej historii, badając transformację jako proces rozszerzania – w którym to, co kiedyś było zamknięte w określonych granicach, stopniowo otwiera się na coś większego

PO ILUZJI

Akryl na płótnie · 80 × 120 cm · 2011–2018

Po Iluzji powstało poprzez przekształcenie wcześniejszego portretu, którego kontury pozostają częściowo widoczne pod powierzchnią obrazu. W miarę jak pierwotna postać rozpływa się w kolejnych warstwach farby i faktury, rozpoznanie staje się niepewne – obraz istnieje gdzieś pomiędzy obecnością a znikaniem. Praca bada tożsamość nie jako coś stałego, lecz jako coś nieustannie przekształcanego przez to, co ukryte, odsłaniane i poddawane przemianie

WZNIESIENIE

Akryl na płótnie · 80 × 100 cm · 2018

Wzniesienie redukuje obraz do subtelnych różnic faktury, linii i oszczędnej przestrzeni jasnego koloru. Ślady i nieregularności pozostają wpisane w powierzchnię, stając się widoczne dopiero przy uważnym spojrzeniu. Poruszając się pomiędzy obecnością a znikaniem, praca bada, jak zmienia się percepcja, gdy niemal wszystko, co rozpoznawalne, zostaje usunięte, pozwalając tożsamości wyłaniać się poprzez to, co ledwie dostrzegalne.

STAWANIE SIĘ

Akryl na płótnie · 70 × 90 cm · 2018

Stawanie się wyłoniło się podczas procesu malowania, kiedy w abstrakcyjnej kompozycji niespodziewanie pojawił się portret mojego ojca. Zamiast stać się jednoznacznym wizerunkiem, postać zdaje się balansować pomiędzy rozpoznaniem a rozpadem. Praca bada, w jaki sposób nasze postrzeganie drugiego człowieka jest nieustannie przekształcane przez pamięć, doświadczenie i czas – oraz jak tożsamość, którą dostrzegamy, może należeć w równym stopniu do osoby patrzącej, jak i do tej, na którą patrzymy.

ZBIEŻNOŚĆ

Akryl na płótnie · 100 × 140 cm · 2011

Zbieżność składa się z połączonych ze sobą płócien, w tym jednego odwróconego tyłem do przodu, dzięki czemu jego odwrotna strona staje się częścią malowanej powierzchni. Fragmentaryczna konstrukcja zaburza rozróżnienie pomiędzy przodem i tyłem, obrazem i strukturą, podczas gdy poszczególne elementy pozostają widoczne jako części większej całości. Praca bada percepcję i tożsamość jako nagromadzenie równoczesnych, niekiedy sprzecznych elementów – odrębnych, a jednak nierozdzielnych w obrębie tego samego pola doświadczenia.

EKSPRESJE PORTRETU

Ekspresje Portretu badają portret jako emocjonalny i psychologiczny pejzaż, a nie jako odwzorowanie fizycznego wyglądu. Poprzez kolor, gest i abstrakcję prace wychodzą poza podobieństwo, odsłaniając ślady wrażliwości, pamięci, odporności i transformacji. Każdy portret staje się spotkaniem z tym, czego nie można w pełni zobaczyć – zmiennym wewnętrznym doświadczeniem istniejącym pod powierzchnią.

NIEWIDZIANA

Akryl na płótnie · 100 × 160 cm · 2011

Niewidziana to autoportret powstały na początku mojej artystycznej drogi. Zamiast dążyć do fizycznego podobieństwa, obraz wykorzystuje kolor, gest i fragmentaryczną formę, by badać to, co znajduje się poza widzialną powierzchnią. Twarz pozostaje rozpoznawalna, a jednocześnie zdaje się wyłaniać z otaczającej ją kompozycji i ponownie w niej rozpływać. Praca wyznacza początek trwającego dialogu pomiędzy portretem a odkrywaniem siebie – próby spotkania z tymi aspektami własnego „ja”, których nie sposób uchwycić wyłącznie poprzez wygląd.

ZAWIESZENIE

Akryl na płótnie · 80 × 120 cm · 2011

Zawieszenie to autoportret powstały w momencie, gdy moje podejście do malarstwa zaczynało przesuwać się od przedstawienia w stronę bardziej intuicyjnego języka wizualnego. Twarz pozostaje obecna, jednak jej struktura zostaje zakłócona przez wyraziste pola koloru i coraz bardziej abstrakcyjne gesty. Zawieszony pomiędzy rozpoznaniem a rozpadem portret odzwierciedla stan przejścia – moment, w którym to, co znajome, jeszcze nie zniknęło, a coś nowego zaczyna się już wyłaniać.

ODBICIE

Akryl na płótnie · 100 × 160 cm · 2011

Odbicie to autoportret zbudowany wokół wieloznaczności tytułu: odbicia jako obrazu, który do nas powraca, oraz refleksji jako aktu zwrócenia uwagi do wewnątrz. Jedna strona twarzy jest częściowo osłonięta ciemnymi okularami, jakby opierała się światłu, podczas gdy druga rozpływa się w mniej określonych formach, sugerując to, co pozostaje poza świadomym rozpoznaniem. Praca odnosi się również do psychologicznego wymiaru refleksji – do tego, jak to, co dostrzegamy w innych, może odzwierciedlać aspekty nas samych, także te, których jeszcze nie rozpoznajemy lub nie chcemy zobaczyć. Zamiast ujawniać spójną tożsamość, portret istnieje pomiędzy widzeniem a niewidzeniem, świadomością a nieświadomością, sugerując, że spotkanie z drugim człowiekiem może stać się również spotkaniem z samą sobą.

PERSONA

Akryl na płótnie · 100 × 120 cm · 2010

Persona bada napięcie pomiędzy tożsamością, którą pokazujemy światu, a tym, co pozostaje ukryte pod powierzchnią. Twarz zbudowana jest z wyrazistych, kontrastujących pól koloru, przez co wydaje się jednocześnie odsłonięta i chroniona. Zamiast ukrywać postać, maska staje się częścią samego portretu – sugerując, że to, co pokazujemy, czego bronimy i co decydujemy się zachować dla siebie, może współtworzyć naszą tożsamość.

WTAPIANIE SIĘ

Akryl na płótnie · 100 × 160 cm · 2011

Wtapianie się bada subtelny proces rozpływania się w drugiej osobie, w którym emocjonalne granice stopniowo się zacierają, a poczucie własnego „ja” zaczyna tracić wyrazistość. Zamiast przedstawiać konkretną relację, obraz odzwierciedla kruchą przestrzeń psychologiczną, w której bliskość może powoli przekształcić się w ciche zanikanie własnej tożsamości.

CIEMNA NOC DUSZY

Akryl na płótnie · 100 × 160 cm · 2011

Ciemna Noc Duszy bada wewnętrzną transformację poprzez poddanie się, stratę i odnowę. Odwołując się do postaci Chrystusa jako uniwersalnego archetypu, a nie ikony religijnej, obraz podejmuje doświadczenie konfrontacji z cierpieniem i pozwalania, by dawna tożsamość uległa rozpadowi. Ciemność staje się progiem – przestrzenią, w której to, co nie może już pozostać, zaczyna odpadać, otwierając możliwość przemiany.

AGAT

Akryl na płótnie · 100 × 160 cm · 2011

Agat powstał jako portret konkretnej osoby, jednak z czasem zaczął nieść w sobie znaczenie wykraczające poza pierwotny temat. Dziś postrzegam go mniej jako przedstawienie jednostki, a bardziej jako zapis chwili, spotkania i relacji należących do określonego czasu. Niektórzy ludzie pozostają w naszym życiu tylko przez krótki moment, a jednak zostawiają ślady, które nadal zmieniają się w pamięci. Z perspektywy czasu zarówno osoba, jak i jej portret mogą odsłaniać się na nowo, w inny sposób.

ROZPAD

Akryl na płótnie · 100 × 160 cm · 2011

Rozpad bada moment, w którym starannie zbudowane poczucie tożsamości zaczyna się rozpadać. Fragmentaryczne formy i ekspresyjne warstwy odsłaniają twarz, która wydaje się jednocześnie obecna i zanikająca. Zamiast przedstawiać ten proces jako jednoznaczny upadek albo wyzwolenie, obraz zatrzymuje niepewność tego, co dzieje się wtedy, gdy znajome struktury własnego „ja” nie mogą już pozostać nienaruszone.

FRAMED

Akryl na płótnie · 110 × 180 cm · 2011

Framed bada tożsamość poprzez motyw ram – zarówno tych narzuconych z zewnątrz, jak i tych, które tworzymy sami. Wielokrotne ramy obecne w obrazie mogą oznaczać ograniczenie, przypisanie do określonej roli, zamknięcie w cudzych oczekiwaniach, ale także „wrobienie” się we własną narrację o sobie i świecie.

Praca odnosi się do paradoksu życia poza tradycyjnymi strukturami przynależności, które nie zawsze oznacza życie bez ograniczeń. Odrzucając jedne ramy, można jednocześnie tworzyć inne – poprzez przekonania, oczekiwania i wyobrażenia, które z czasem zaczynają organizować sposób doświadczania rzeczywistości. To, co początkowo miało być wyrazem wolności, może stopniowo stać się kolejną konstrukcją.

Tytuł Framed celowo pozostaje w języku angielskim, ponieważ obejmuje kilka znaczeń jednocześnie: bycie ujętym w ramę, ograniczonym określoną strukturą, przypisanym do niej, a także metaforyczne „wrobienie” – również we własne przekonania i samospełniające się narracje.

SACRIFICE / POŚWIĘCENIE

Akryl na płótnie · 100 × 200 cm · 2011

Poświęcenie odwołuje się do archetypu Chrystusa jako uniwersalnego symbolu ofiary z samego siebie. Obraz bada kruchą granicę między miłością a porzuceniem siebie, pytając, co dzieje się, gdy kompromis staje się powtarzającym się rezygnowaniem z własnych granic. Zamiast przedstawiać poświęcenie jako coś z natury szlachetnego, praca przygląda się momentowi, w którym oddawanie siebie drugiej osobie może stopniowo prowadzić do utraty samej siebie.

PORTRETY INTUICJI

Portrety Intuicji badają malarstwo jako formę poznania, która może pojawiać się wcześniej niż świadome zrozumienie. Powstające w intuicyjnym procesie prace często ujawniały znaczenia, które potrafiłam rozpoznać dopiero później – emocje, stany wewnętrzne i pytania, które nie znalazły jeszcze języka. Zamiast ilustrować to, co już wiedziałam, obrazy te stawały się sposobem spotkania z tym, co dopiero zaczynało wyłaniać się ku świadomości.

OCZEKIWANIE

Akryl na płótnie · 80 × 100 cm · 2012

Oczekiwanie ma celowo podwójne znaczenie: oznacza zarówno obsługiwanie innych, jak i czekanie, aż własne życie wreszcie się zacznie. W tamtym czasie pracowałam jako kelnerka, przeznaczając część zarobków na podtrzymywanie swojej praktyki malarskiej, a jednocześnie wciąż nie potrafiłam wyobrazić sobie sztuki jako czegoś, co mogłoby także mnie utrzymywać. Nadal tworzyłam, ale pozostawałam uwikłana w przekonanie, że życie, którego naprawdę pragnęłam, należy do przyszłości i pewnego dnia po prostu samo nadejdzie. Obraz odzwierciedla ten stan zawieszenia – bycie blisko tego, co nadaje życiu sens, a jednocześnie wciąż czekanie, by naprawdę uznać to za swoje.

POŁĄCZENIE

Akryl na płótnie · 100 × 70 cm · 2012

Połączenie wyłoniło się z intuicyjnego poszukiwania form, które stopniowo zaczęły przypominać most. Zamiast przedstawiać dosłowne spotkanie, obraz ujmuje połączenie jako coś, co może istnieć jednocześnie pomiędzy ludźmi i wewnątrz samego siebie. Powstała zanim świadomie rozumiałam tę zależność, praca stała się wczesną wizualną intuicją idei, która później wielokrotnie powracała w mojej praktyce: że sposób, w jaki spotykamy innych, jest nierozerwalnie związany ze sposobem, w jaki spotykamy samych siebie.

NIEMOŻLIWE

Akryl na płótnie · 70 × 100 cm · 2012

Niemożliwe bada granice pomiędzy tym, co naprawdę nieosiągalne, a tym, co jedynie takie się wydaje z perspektywy określonego sposobu patrzenia. Przecinające się struktury tworzą podziały, przeszkody i możliwe przejścia, pozwalając obrazowi poruszać się pomiędzy ograniczeniem a otwartością. Praca powstała intuicyjnie, sugerując, że to, czego doświadczamy jako granicy, może czasem należeć mniej do samej rzeczywistości, a bardziej do sposobu, w jaki ją postrzegamy.

NASTĘPSTWA

Akryl na płótnie · 80 × 100 cm · 2018

Następstwa badają to, co pozostaje, gdy iluzja się rozpada. Zamiast przedstawiać sam moment pęknięcia, obraz zwraca się ku temu, co następuje później – ku spokojniejszej przestrzeni, w której doświadczenie zaczyna się układać, a coś wcześniej niewidocznego może się wyłonić. Fragmentaryczne struktury zachowują ślady tego, co minęło, nie próbując tego odtworzyć, sugerując, że zakończenie może zmienić nie tylko to, co widzimy, lecz także sposób, w jaki patrzymy.

BLUES

Akryl na płótnie · 70 × 100 cm · 2018

Blues bada stan emocjonalny, który wymyka się precyzyjnemu zdefiniowaniu. Zbudowany z warstw koloru, faktury i częściowo przesłoniętych form obraz mieści w sobie uczucie, nie próbując go wyjaśniać ani rozwiązywać. Jego głębia wyłania się poprzez nawarstwienie, a nie narrację, sugerując, że niektóre stany wewnętrzne można rozpoznać i przeżyć, zanim uda się je w pełni zrozumieć lub nazwać.

DOM

Akryl na płótnie · 100 × 70 cm · 2012

Dom bada relację pomiędzy znajomością, bezpieczeństwem i poczuciem przynależności. Zamiast przedstawiać fizyczne miejsce, obraz przywołuje struktury, które można odczytać zarówno jako schronienie, jak i zamknięcie, stawiając pytanie, czy to, co znajome, rzeczywiście musi dawać poczucie bezpieczeństwa. Powstała intuicyjnie praca zapowiada pytanie, które wiele lat później powróciło w mojej praktyce: czy dom jest czymś, co dziedziczymy, czymś, co odnajdujemy, czy czymś, czego stopniowo uczymy się tworzyć w sobie

PRÓG

Akryl na płótnie · 70 × 100 cm · 2018

Próg bada iluzję, że to, co widzimy, jest stałe i niezmienne. Obraz powstał podczas pleneru malarskiego, a następnie został odłożony na kilka miesięcy. Kiedy do niego wróciłam, ujawnił inną rzeczywistość, sugerując, że transformacja często zaczyna się nie w samym obiekcie, lecz w stanie, z którego na niego patrzymy. Próg nie jest miejscem – jest zmianą świadomości.

TERAŹNIEJSZOŚĆ

Akryl na płótnie · 80 × 120 cm · 2016

Teraźniejszość bada iluzję, że chwilę obecną można uchwycić raz na zawsze. Obraz zachowuje ślad pojedynczego momentu, a jednak każdy powrót do niego odsłania inne doświadczenie. Choć jego forma pozostaje niezmienna, percepcja wciąż się zmienia, sugerując, że teraźniejszość nie jest punktem w czasie, lecz nieustannie odnawiającym się spotkaniem pomiędzy dziełem a osobą, która na nie patrzy.

WZROST

Akryl na płótnie · 70 × 100 cm · 2018

Wzrost odzwierciedla cichą transformację zachodzącą pod powierzchnią. Poprzez warstwowe faktury i organiczne rytmy obraz sugeruje, że wzrost rzadko bywa gwałtowny – jest raczej stopniowym procesem stawania się, kształtowanym przez czas, cierpliwość i niewidoczne zmiany.

JASNA STRONA

Akryl na płótnie · 40 × 120 cm · 2018

Jasna Strona bada iluzję, że światło istnieje wyłącznie poza ciemnością. Poprzez półprzezroczyste warstwy i pionowe rytmy obraz sugeruje, że jasność nie jest czymś, co trzeba odnaleźć gdzieś indziej, lecz czymś, co stopniowo ujawnia się poprzez sposób, w jaki postrzegamy własne doświadczenie.

INTUICJA

Akryl na płótnie · 80 × 100 cm · 2018

Intuicja bada moment, w którym wewnętrzny kierunek zaczyna się wyłaniać, zanim jeszcze potrafimy go wyjaśnić. Poprzez warstwowe faktury i subtelną głębię przestrzenną obraz sugeruje, że intuicja nie jest nagłym olśnieniem, lecz cichym procesem rozpoznawania tego, co było obecne od zawsze.

WEWNĘTRZNE HORYZONTY

Wewnętrzne Horyzonty badają pejzaże, które wyłaniają się, gdy uwaga kieruje się do wewnątrz. Inspirowane ruchem wody, światła i zmieniających się linii horyzontu obrazy te nie przedstawiają konkretnych miejsc, lecz stany bycia. Każdy horyzont staje się punktem spotkania pomiędzy tym, co widzialne, a tym, co niewidzialne, ujawniając, że każdy pejzaż jest również pejzażem wewnętrznym.

PRZEBUDZENIE

Akryl na płótnie · 120 × 40 cm · 2022

Przebudzenie bada iluzję, że prawdę rozpoznajemy od razu. Zamiast tego przebudzenie rozwija się stopniowo, gdy światło po cichu dociera do miejsc wcześniej kształtowanych przez lęk, nawyk i znajome sposoby patrzenia. Obraz odzwierciedla pierwsze chwile dostrzegania innego horyzontu, zanim jeszcze można go w pełni przyjąć.

POD POWIERZCHNIĄ

Akryl na płótnie · 120 × 40 cm · 2022

Pod Powierzchnią bada iluzję, że znaczenie można odnaleźć, kierując uwagę na zewnątrz. Obraz odzwierciedla podróż pod widzialną powierzchnię, gdzie pamięć, odziedziczone wzorce i osobiste doświadczenie zaczynają ujawniać nieoczekiwane połączenia. Sugeruje, że każde poszukiwanie sensu ostatecznie staje się podróżą, która prowadzi nas z powrotem do samych siebie

CISZA

Akryl na płótnie · 120 × 40 cm · 2022

Cisza bada iluzję, że zrozumienie przychodzi poprzez nieustanne poszukiwanie. Obraz odzwierciedla ciche uświadomienie, że klarowność często pojawia się wtedy, gdy samo poszukiwanie ustaje. W ciszy potrzeba wyjaśniania, łączenia każdego fragmentu i szukania pewności stopniowo ustępuje miejsca obecności, ujawniając, że najgłębsza prawda znajduje się nie poza nami, lecz w nas samych.

OBECNOŚĆ

2009 · Fotografia

Obecność wyznacza punkt zwrotny w mojej artystycznej drodze. Po latach poszukiwania znaczenia w świecie zewnętrznym seria ta wyłoniła się z coraz większego zwracania uwagi ku wewnętrznemu pejzażowi. Zamiast dokumentować ludzi i miejsca, fotografie wykonane podczas motocyklowej podróży przez Afrykę stają się zapisem spotkań, w których czas zwalnia, a sama obecność wysuwa się na pierwszy plan. Nie są to jedynie portrety napotkanych przeze mnie osób, lecz refleksje nad chwilami, w których wspólne spojrzenie, cisza i ludzka więź odsłaniają uniwersalną głębię naszego istnienia.

CISZA

Cisza uchwyca moment, w którym siła wyraża się poprzez całkowite poddanie odpoczynkowi. Śpiący lew staje się obrazem obecności bez wysiłku – potężnej, niechronionej i całkowicie zanurzonej w chwili.

Fotografia · Kenia · 2009

Naznaczony Czasem ukazuje twarz ukształtowaną przez czas, światło i przeżyte doświadczenia. Spoglądając poza kadr, portret nie daje żadnego wyjaśnienia – jedynie cicho przypomina, że każda twarz niesie historię, której nigdy nie można zobaczyć w całości.

Fotografia · Namibia · 2009

DO WEWNĄTRZ

Do Wewnątrz odwraca się od twarzy, sugerując, że obecność nie zawsze ujawnia się poprzez ekspresję. Pozbawiając nas dostępu do tożsamości, fotografia zaprasza, by spojrzeć poza wygląd – w cichą przestrzeń, w której zaczyna się ludzkie doświadczenie.

Fotografia · Namibia · 2009

DOSTRZEŻONY

Dostrzeżony odzwierciedla radość płynącą z prawdziwego uznania. Poprzez wspólne spojrzenie portret przypomina, że jednym z najgłębszych ludzkich doświadczeń jest nie tylko patrzeć, ale zostać naprawdę dostrzeżonym przez drugiego człowieka.

Fotografia · Namibia · 2009

REZONANS

Rezonans bada dialog pomiędzy intencją a nieprzewidywalnością. Powstające w płynnym procesie wylewania farby obrazy wyłaniają się z interakcji koloru, grawitacji i materii, gdzie każda decyzja otwiera przestrzeń dla czegoś nieoczekiwanego.

Zamiast kontrolować ostateczny obraz, pozwalam, by prowadził mnie sam proces, wsłuchując się w to, co zaczyna się ujawniać. Powstające kompozycje często przywołują odległe krajobrazy, wspomnienia i wewnętrzne podróże, tworząc połączenia między przeszłością a teraźniejszością, światem zewnętrznym a doświadczeniem wewnętrznym.

Każdy obraz może istnieć jako ukończona praca albo stać się początkiem dalszych poszukiwań. Znaczenie nie pozostaje stałe, lecz wyłania się poprzez rezonans pomiędzy dziełem, artystką i odbiorcą.

IKAR

Akryl na płótnie · 20 × 20 cm · 2018

Ikar bada iluzję, że lęk chroni nas przed upadkiem. Inspirowany napięciem pomiędzy pragnieniem a wahaniem, obraz odzwierciedla potrzebę przekraczania granic, które sami sobie wyznaczamy, przy jednoczesnym mierzeniu się z niepewnością towarzyszącą wolności. Sugeruje, że prawdziwy lot zaczyna się nie wtedy, gdy lęk znika, lecz wtedy, gdy znajdujemy odwagę, by opuścić niewidzialne granice, które kiedyś uważaliśmy za ochronę, pozwalając, by zaufanie stało się silniejsze niż strach przed upadkiem.

WULKAN

Akryl na płótnie · 30 × 30 cm · 2018

Wulkan odsłania iluzję, że transformacja zaczyna się dopiero wtedy, gdy staje się widoczna. Podobnie jak wulkan, którego największe siły gromadzą się pod powierzchnią na długo przed erupcją, obraz odzwierciedla ciche dojrzewanie kreatywności, wewnętrznej zmiany i stawania się. Sugeruje, że każdy widoczny przełom poprzedza niewidoczny proces, w którym nowe możliwości powoli nabierają kształtu. Kreacja rzadko jest nagła – jest momentem, w którym to, co od dawna rozwijało się pod powierzchnią, wreszcie odnajduje drogę ku światłu.

WODOSPADY WIKTORII

Akryl na płótnie · 50 × 50 cm · 2018

Wodospady Wiktorii przywołują wspomnienie stania przed jedną z najpotężniejszych sił natury. Obraz jest czymś więcej niż pejzażem – odzwierciedla wolność wody pozostającej w nieustannym ruchu, przypominając, że prawdziwa siła nie tkwi w oporze, lecz w odwadze podążania za własnym nurtem.

ODPUSZCZANIE

Akryl na płótnie · 40 × 40 cm · 2018

Odpuszczanie bada moment, w którym kontrola zaczyna się rozluźniać. Płynny ruch koloru odzwierciedla proces poddania się – nie jako rezygnacji, lecz jako pozwolenia doświadczeniu, by rozwijało się bez narzucania mu kierunku. Obraz sugeruje, że czasami transformacja zaczyna się wtedy, gdy przestajemy próbować utrzymać wszystko na swoim miejscu.

SYNCHRONICZNOŚĆ

Akryl na płótnie · 40 × 30 cm · 2018

Synchroniczność odzwierciedla nieoczekiwane momenty, w których oddzielne elementy zaczynają się ze sobą zbiegać. Kształty, kolory i ruch łączą się bez pełnego planowania, sugerując, że znaczenie może wyłaniać się poprzez relacje, których świadomie nie tworzymy. Obraz bada ciche rozpoznanie, że czasami rzeczy zdają się spotykać dokładnie we właściwym momencie.

POZA UMYSŁEM

Akryl na płótnie · 20 × 20 cm · 2018

Poza Umysłem bada przestrzeń, która pojawia się, gdy potrzeba zrozumienia zaczyna się rozpływać. Kolor i ruch rozwijają się bez ustalonej narracji, zapraszając odbiorcę poza analizę – ku bezpośredniemu doświadczeniu. Obraz sugeruje, że do niektórych rzeczy nie można dotrzeć poprzez myślenie – można ich jedynie doświadczyć.

STAWANIE SIĘ

Stawanie się bada odrodzenie jako powrót do pierwotnego źródła, z którego wyłaniają się życie, kobiecość, pamięć i świadomość. Poprzez symboliczne, organiczne formy obrazy te przywołują łono jako uniwersalną przestrzeń kreacji, pamięci przodków i transformacji.

Zamiast przedstawiać samo ciało, odzwierciedlają cykliczny proces powracania do własnych początków – miejsca, w którym tożsamość nie jest tworzona, lecz przypominana.

POCZĄTEK

Akryl na płótnie · 70 × 100 cm · 2021

Początek odzwierciedla moment, zanim forma w pełni się wyłoni. Poprzez organiczne kształty i subtelną symbolikę obraz przywołuje pierwotne źródło, z którego zaczynają rozwijać się życie, świadomość i tożsamość. Zamiast przedstawiać narodziny jako pojedyncze wydarzenie, sugeruje wieczny początek, który istnieje w nas.

KORZEŃ TOŻSAMOŚCI

Akryl na płótnie · 100 × 130 cm · 2021

Korzeń Tożsamości bada niewidzialne fundamenty tożsamości. Inspirowany pamięcią przodków i ciągłością pokoleń, obraz odzwierciedla wewnętrzne korzenie, które kształtują to, kim się stajemy, pozostając w dużej mierze niewidoczne.

ZASŁONA

Akryl na płótnie · 80 × 120 cm · 2021

Zasłona bada próg pomiędzy tym, co widzialne, a tym, co pozostaje w nas ukryte. Organiczne formy sugerują przejście pomiędzy światem wewnętrznym i zewnętrznym, gdzie tożsamość nie jest ani w pełni odsłonięta, ani całkowicie ukryta. W pobliżu centrum kompozycji zatopiony w obrazie kryształ działa jak punkt skupienia – coś namacalnego, utrzymanego w płynnym, zmieniającym się polu. Obraz odzwierciedla moment, w którym to, co wcześniej nieświadome, zaczyna przesuwać się ku świadomości.

WEWNĘTRZNE SANKTUARIUM

Akryl na płótnie · 70 × 100 cm · 2021

Wewnętrzne Sanktuarium powstało w czasie, gdy zaczynałam dostrzegać, jak bardzo moje poczucie siebie, kobiecości i własnej wartości zostało uwikłane w destrukcyjną relację. W centrum perłowa forma przywołuje łechtaczkę jako symbol seksualności, przyjemności i intymnej części siebie, która pozostaje własna. Kilka lat później wróciłam do tego samego płótna i przekształciłam je w My Way, pozwalając, by wcześniejsza warstwa pozostała obecna w nowym obrazie.

PAMIĘĆ CIAŁA

Akryl na płótnie · 30 × 25 cm · 2022

Pamięć Ciała łączy yoni, ogień i kreację jako przejawy tej samej pierwotnej siły. Forma przypomina płonący ogień, a wewnątrz można dostrzec kształty przywołujące wargi sromowe, łącząc kobiece ciało z elementarną energią ognia. Yoni staje się jednocześnie źródłem życia i siłą twórczą – przestrzenią, z której może wyłonić się coś nowego. Obraz odzwierciedla pamięć zapisaną nie w umyśle, lecz w ciele – powrót do kreacji jako czegoś instynktownego, ucieleśnionego i głęboko żywego.

ODRODZENIE

Akryl na płótnie · 30 × 40 cm · 2022

Odrodzenie odzwierciedla moment, w którym to, co kształtowało się wewnątrz, zaczyna wychodzić na zewnątrz. Kompozycja otwiera się w pole koloru i energii, sugerując wyłanianie się, uwolnienie i początek nowego cyklu. Zamiast przedstawiać odrodzenie jako nagłe zerwanie, obraz ukazuje je jako ciąg dalszy tego, co było wcześniej – przemianę, w której wcześniejsze warstwy pozostają obecne, podczas gdy coś nowego zaczyna przybierać formę.